NAJWIĘKSZA TAJEMNICA ŚLĄSKA CIESZYŃSKIEGO

W dniu świętego Walentego większość ludzi spędzała czas jak zwykle w kwiaciarniach, kawiarniach, salonach jubilerskich i na romantycznych spacerach. Niestety nie każdy mógł oddać się romantycznym spotkaniom ze swoją drugą połówką, niktórzy mieli mniej lub bardziej przyjemne obowiązki do spełnienia. W jednej z kamienic w Przeworsku, w sypialni profesora Malczaka zebrało się grono najbliższych mu osób żeby pożegnać tego niesamowitego człowieka w ostatnich chwilach jego życia. Był wśród nich Adam Kowalczyk, który przed laty bronił u profesora zarówno swoją pracę doktorską jak i później habilitację, a w ostatnich latach często przyjeżdżał z Krakowa do Przeworska w odwiedziny do "najstarszego człowieka świata" jak to studenci od dawna nazywali chudego, przygarbionego staruszka, który jeszcze nie tak dawno krzątał się po korytarzach Uniwersytetu Jagielońskiego, a w zeszłym roku władze uczelni przygotowały mu huczny bankiet z okazji setnych urodzin.

Tym razem Adam zupełnie nie miał w planach przyjazdu, ale opiekunka profesora nalegała, że następnego dnia może już nie być okazji na ostatnią rozmowę. Rozmowy Adama z profesorem były o tyle niebywałe, że urodzony we Frysztacie na Zaolziu wiekowy akademik i pochodzący z Ustronia Polany jego dawny student, a później asystent, zawsze rozmawiali godzinami o Śląsku Cieszyńskim i tajemnicach związanych z jego historią. Rozmowy te stały się ostatnimi czasy coraz bardziej tajemnicze co Adam zauważył po ostatnim powrocie profesora z Cieszyna, już prawie dwa lata temu. Od tego czasu profesor wyraźnie chciał coś Adamowi przekazać, ale opiekunka Dorota nie odstępowała ich na krok, a profesor z wiadomych jedynie sobie powodów nie był chętny dzielić się z nią swoją wiedzą.

Teraz na łożu śmierci była ostatnia szansa, ale jak zwyke poza Adamem, rektorem Wojciechem Nowakiem oraz dziećmi i wnukami, obok umierającego stała elegancka pani Dorota w białym, wykrochmalonym kitlu. Profesor był osobą niewierzącą, ale widoczny za oknami budynek bazyliki Ducha Świętego podnosił w każdym grozę i powagę tego momentu. W pewnej chwili wydawało się, że oczy leżącego zamknęły się już na zawsze, wtedy opienunka nie wytrzymała i wrzasnęła:

- Profesorze, gdzie jest do cholery ten skarb?

Wszyscy popatrzyli w jej kierunku z oburzeniem kiedy czerwieniła się ze wstydu, a prof. Malczak chwycił Adama za rękę i powiedział patrząc mu w oczy

- Pod pamiątką po mistrzu, który mnie uczył zdania układać, usiądziesz jak żebrak i spojrzysz na palec boży, a jego pokój wskaże Ci drogę pod powierzchnią

Profesor wyzionął ducha, w pomieszczeniu rozległ się płacz jego bliskich, a Dorota wybiegła z budynku, wsiadła do czerwonej Skody Fabii i odjechała w nieznanym kierunku. Najstarszy syn profesora podszedł do Adama i poprosił go o wyjście na krótką rozmowę do kuchni

- Pamięta pan działkę w Ustroniu, którą sprzedał pan mojemu ojcu? Tata zapisał ją panu w testamencie. Wiem, że jest pan teraz bardzo zajęty w Krakowie, ale pewnie przyjedzie pan na pogrzeb, chciałbym żebyśmy wtedy przy okazji zaszli do prawnika załatwić wszelkie formalności.

Adam złożył kondolencje rodzinie zmarłego i oczywiście obiecał pojawić się w dniu pogrzebu z samego rana. Teraz nie mógł już dłużej zostać w Przeworsku, czekało go jeszcze kilka spotkań na uczelni, musiał też zabrać ze sobą profesora Nowaka. Biały FIAT 500 pokonał trasę w trzy godziny, a kierowcy i pasażerowi podróż umilała spokojna muzyka płynąca z głośników. Mimo iż znali się dobrze to nie zamienili ani słowa podczas przejazdu, obaj myśleli o dziwnym skarbie wspomnianym przez opiekunkę, o jej ucieczce i o ostatnich słowach profesora "Pod pamiątką po mistrzu, który mnie uczył zdania układać, usiądziesz jak żebrak i spojrzysz na palec boży, a jego pokój wskaże Ci drogę pod powierzchnią". O jaki skarb może chodzić? Adam wspominał jeszcze swoją działkę z widokiem na Czantorię, którą z żalem na sercu sprzedawał swego czasu profesorowi żeby zdobyć środki na kupno mieszkania w Krakowie, nie mógł uwierzyć, że teraz znów będzie mógł leżeć tam w hamaku i czytać książki w letnie weekendy. Chwilę po przyjeździe obaj wrócili do swoich codziennych obowiązków w Collegium Novum przy Gołębiej.

CDN...

EDYTA MA SIĘ DOBRZE W ENERGETYCE

Kilka dni temu zaniepokoił mnie komentarz jednego z internautów pod artykułem o tym, że burmistrz nie liczy się z głosem mieszkańców i nie zamierza likwidować parkingu na rynku. Komentarz ten jednak nie dotyczył samego parkingu, ale osoby Edyty Subocz, znanej wszystkim z tego, że swego czasu sama ogłosiła siebie rzeczniczką ratusza, a po paru latach wydeptała sobie ścieżkę do tego stanowiska, na które sprytnie dostała się bez żadnego konkursu, bez rozgłosu i po cichu.

Z komentarza wynikało, że pani Edyta załapała się na kolejną ciepłą posadkę w spółce z udziałem miasta. Nie jestem dobry w śledztwach dziennikarskich, ale postanowiłem jakoś to sprawdzić i podzwoniłem do kilku znajomych, pracujących w EC.

Z tego co udało mi się ustalić to rzeczywiście pani Edyta będzie teraz menadżerem do spraw wizerunku firmy zastępując na tym stanowisku..... ups. nikogo nie zastępując, to stanowisko stworzono specjalnie dla niej. Prawdopodobnie nie będzie też musiała rezygnować z pracy w ratuszu bo z informacji jakie do mnie doszły wynika, że w Energetyce poza piątkami będzie pracowała tylko w godzinach 13-16 więc przepracowywać się nie będzie.

Oczywiście wszystko wskazuje też na to, że na nowe stanowisko pani Edyta dostała się tak jak na poprzednie, bez konkursu bez rozgłosu, po cichu tylnimi drzwiami.

Nie jest dziwne, że takie stanowisko stworzono w EC bo przecież ta spółka ma na cieszyńskim rynku wielu konkurentów w dostarczaniu ciepła do mieszkań i musi z nimi rywalizować o klienta (ilu tych konkurentów? zero?). Zrozumiałe też jest, że wybór akurat pani Subocz związany był tylko i wyłącznie z jej wysokimi kwalifikacjami, a wszelkie insynuacje, że ktoś za nią stoi i jej pomógł to tylko zwykłe pomówienia zdesperowanych zazdrośników.

Dziwi mnie tylko, że pani rzecznik nie pochwaliła się jeszcze w Wiadomościach Ratuszowych kolejnym krokiem w swojej karierze zawodowej. Cieszyniacy dumni są przecież z jej działań w ratuszu i zapewne teraz ucieszą się, że mogą składać się na jej kolejną pensję.

Z całego serca najszczersze gratulacje dla pani Edyty i życzenia spełniena zawodowego na pełnej linii.

AMORY NA WALENTYNKI, HISTORIA SMUTNA

Może ten temat jest już nudny, oklepany, wszyscy mają go dość, a ja ciągle do tego wracam, ale nie wytrzymałem dzisiaj chociaż pilnowałem się cały dzień żeby tego nie napisać. Coś jednak we mnie wieczorem pękło i muszę to z siebie wyrzucić.

Chciałem jechać do Warszawy w niedzielę bo mam tam kilka rzeczy do załatwienia, miałem już nawet przygotowane pieniądze, zadzwoniłem do kogo trzeba i poumawiałem sobie na miejscu kilka ważnych spotkań. Niestety moje plany zepsuł.......  

....... niekończący się remont kanalizacji w Cieszynie. Pomijając fakt, że taki remont dałoby się wykonać w jeden sezon, to władze Cieszyna nie potrafią tego zrobić nawet w trzy sezony i planowany termin zakończenia ciągle jest zmieniany, a pół miasta jak było dziurawe, tak jest nadal.

Co to ma wspólnego z moim wyjazdem do Warszawy??? W sumie nic, ale po kilku przejazdach po tym pięknym mieście strzeliła mi sprężyna od amortyzatora i teraz nie mam czym jechać, a jak już będę miał czym to pieniądze przeznaczone na wyjazd będą już częściowo w posiadaniu firmy Darma i pana Jurka Tomaszczyka. Na szczęście zaoszczędziłem bo obyło się bez lawety i kilkaset metrów do warsztatu udało się przejechać używając w miejscu sprężyny kawałka drewna opałowego od sąsiada, odrąbanego od większego klocka przy pomocy łopaty. Cytryn i Gumiak byliby dumni.

ANTYTERRORYŚCI PUKAJĄ MI DO DRZWI

Od samego rana nie dawały mi spać policyjne syreny, jeżdżą non stop, człowiek czuje się jak w Berlinie albo Warszawie, w końcu mamy u siebie też trochę wielkiego świata. Na OX-ie przeczytałem, że to w związku z tym, że jakiś debil napisał maila komendantowi, że w jednym z liceów jest bomba. Ze zrozumiałych względów trzeba było ewakuować wszystkie licea i przeszukać ich budynki. Zapewne wśród ewakuowanych był też autor dowcipu. Pewnie nie przygotował się na sprawdzian, a może nie przygotował pytań na zapowiedziany przez siebie sprawdzian. Mniejsza o to, dzisiaj jest w szkołach dzień wolny, szkoda tylko, że w taką paskudną pogodę.

Zrobiłem śniadanie i zabrałem się za książkę, w tym momencie zadzwonił do mnie jeden z radnych i zapytał czy nie wiem co się stało , że 3 maja jest obstawiona radiowozami. Wytłumaczyłem mu i trochę się pośmialiśmy, że przynajmniej coś się dzieje w Cieszynie ku uciesze tłumów. Na koniec on zażartował, że to pewnie ja napisałem tego maila, i że dziękuje mi za dostarczenie miastu rozrywki.

Czytam książkę dalej bo muszę ją w końcu oddać, a tu nagle pod moje okno zajeżdża furgonetka, z której wybiegają mężczyźni w czarnych kombinezonach obwieszeni dziwnym sprzętem, słyszę dźwięk domofonu. Natychmiast zdałem sobie sprawę, że mam telefon na podsłuchu i namierzyli mnie opo wypowiedzeniu słowa "bomba", oglądałem w końcu wszystkie szklane pułapki i wiem jak to sprawnie działa. Nie wiedziałem tylko, że grupy szybkiego reagowania mają zwyczaj dzwonić na domofon, spodziewałem się raczej wysadzenia drzwi ładunkiem C4 i kilku komandosów wpadających na linach przez okno.

Wykręcam szybko w telefonie numer do peremiera zaprzyjaźnionego mocarstwa chcąc prosić żeby się za mną wstawił, a jednosześnie naciskam przycisk na domofonie otwierający drzwi wejściowe do budynku i wychodzę na korytarz. Przed moimi oczami stoją dwaj kominiarze i proszą mnie o klucze od strychu bo muszą sprawdzić przewody wentylacyjne. Ciśnienie mi opadło, przeprosiłem pana premiera i życzyłem miłego dnia obiecując, że koniecznie wpadnę do niego w tym roku. Tymczasem wracam do lektury, właśnie antyterroryści złapali profesora Langdona w krypcie pod bazyliką Świętego Marka w Wenecji.

CIEMNO JUŻ, ZGASŁY WSZYSTKIE ŚWIATŁA

Nie można siedzieć całą niedzielę w łóżku i na fejsie, trzeba wyjść przynajmniej na chwilę do ludzi. W związku z tym wybrałem się na wzgórze zamkowe i do presso. Niezwykle sympatyczna pani Agnieszka podała mi tak dobrą herbatę z wiśniami, że musiałem zamówić później drugą, a do tego jeszcze ciasteczko. Zamieniłem też kilka słów ze znajomymi, których spotkałem a później rzuciłem okiem na wystawę gdzie trafiłem na panią Ewę Gołębiowską, która opowiedziała mi kilka ciekawostek i tzw. smaczków o niektórych eksponatach.

Wracałem do domu o 17.30 ślizgając się w górę Głębokiej (zauważyliście też, że od jakiegoś czasu część ulic w Cieszynie jest śliska od jakiejś tłustej mazi???) i ucieszyłem się widząc, że władze miastanie marnują pieniędzy na włączenie latarni ulicznych bo przecież o tej porze i tak nikt tam już nie chodzi, a dla takich wyjątków i dziwaków jak ja, wystarczy światło ze sklepowych reklam.

KSIĄDZ WYRZUCIŁ PSA Z SAMOCHODU

Przeczytałem dzisiaj na fejsbuku taki oto tekst, jeśli ktoś z was wie coś więcej o tym księdzu to chętnie poznam jego nazwisko, zrobię z nim krótki wywiad i opublikuję ze zdjęciami:

Miał być happy end, nie ma happy end-u... Mikon został adoptowany przez Księdza, z jednej z cieszyńskich parafii . Miało być super. Pies miał się mieć super. Była długa rozmowa, była wizyta. Brat księdza jest weterynarzem. Miało być cudownie. Dla Mikona
Dzisiaj Ksiądz przyjechał do schroniska z zamiarem zwrócenia psa. Na miejscu dowiedział się , ze to niemozliwe. W związku z czym wyrzucił psa za rogiem, przy ulicy, której znajduje się schronisko... 
GRATULUJEMY GŁĘBOKIEJ WIARY I MORALNOŚCI......
NO COMENTS....

Mikon po raz 4 czy 5 został przerzucony. Przez człowieka, który , niejako, powinien być wzorem dla innych..


Mikon ,młody około 3-letni, piękny pies który po śmierci właściciela trafił do schroniska 
a raczej do schronisk.
W kwietniu trafił do krośnieńskiej przechowalni ,potem nielegalnie do Olkusza i w końcu wyłapany w Łazach trafił do Cieszyna……
On jeden tylko wie gdzie i w jakich warunkach w tym czasie przebywał .
Kilka hycli zarobiło na psie a Mikon jakby mało tego że stracił właściciela to jeszcze jak worek "złota" przerzucany z miejsca w miejsce.
To młody pies z przeraźliwie smutnymi oczami. Spokojny , grzeczny. Nie chce nikomu sprawiać problemu…
Pomóżmy mu znaleźć dom !On i tak wiele w swoim młodym życiu wycierpiał!!!
Pozwólmy mu uwierzyć ,ze człowiek to też dobro i bezpieczeństwo……

Kontakt w sprawie adopcji: 
Fundacja "Lepszy Świat"

Zosia 508-063-271 e-mail: zofiakrystyna@poczta.onet.pl
Ania 699-682-482, e-mail: nilsson@wp.pl

URODZINY HOTELU MERCURE

Rok temu najlepszy cieszyński hotel zyskał nowe barwy i wprowadził do naszego miasta cenioną w świecie markę Mercure. Moje czujne oko szybko to wypatrzyło i w związku z tym powstał wtedy taki oto wspomnieniowy tekst:

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=377183752389274&set=pb.199547120152939.-2207520000.1391350618.&type=3&permPage=1

Teraz mija rok od tej zmiany i hotel obchodzi swoje pierwsze urodziny, z okazji których zorganizował uroczyste przyjęcie. Miałem przyjemność pojawić się tam i przyznam, że nie żałuję. Dla gości przygotowano obfity poczęstunek, na który składały się dania ciepłe, zimna płyta i pyszne desery. Muzyka grała jak należy i tańcom nie było końca, wśród gości było pełno bardziej lub mniej znanych osób, a w kulminacyjnym punkcie podano tort urodzinowy, którego ja już niestety nie skosztowałem bo po kilku wcześniejszych deserach byłem stanowczo przesłodzony. Tak czy inaczej impreza była udana, gratuluję i dziękuję zarówno pani dyrektor jak i całej ekipie pracującej na wysoki prestiż tego miejsca i odbywających się tam wydarzeń. 100 lat!!!!!